×
Nieuwsbrief + Gratis E-Book?
Schrijf je nu in!
We are Online Market of organic fruits, vegetables, juices and dried fruits. Visit site for a complete list of exclusive we are stocking.

Usefull links

Contact us

Blog

Getting back in shape 2

Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik vind nog steeds dat ik een buikje heb. Oké, buikje is een groot woord, laat ik het bollinkje noemen. Mensen zeggen vaak tegen mij: jij mag niet klagen. Zo van: jij ziet er nog goed uit, jij mag niet ontevreden zijn! Terwijl ik, zoals iedere vrouw, gewoon mijn onzekerheden heb. Misschien komt het ook omdat ik voor mijn zwangerschap nauwelijks vet op mijn buik had. En natuurlijk, het is het allemaal waard als ik naar mijn zoon kijk maar ik mis mijn lijf van voor de zwangerschap wel. Ondanks het gezegde ‘9 maanden zwanger, 9 maanden ontzwangeren’ en ik nu 3 maanden verder ben vind ik 9 maanden te lang om weer back in shape te komen. Ik probeer daarom twee keer in de week te sporten/CrossFitten in de sportschool en twee dagen in de week thuis aan de slag te gaan met gewichten. De twee keer dat ik naar de sportschool ga neem ik mijn kleine gewoon met mij mee. Mijn voordeel is dat mijn man werkt in de sportschool/kazerne hier op Aruba en ook een oogje in het zuil kan houden als ik me een uur in het zweet werk. Soms lukt dit ook niet en zet ik de kleine gewoon naast me neer waar ik bezig ben. Zouden meer moeders moeten doen 😉 Ik krijg er eerder respect voor dan dat ik uitgelachen word of men het raar vind dat ik mijn kleine man meeneem.

Klinkt leuk allemaal maar om eerlijk te zijn vond en vind ik het herstellen van mijn lichaam na de zwangerschap die afgesloten werd met een keizersnede echt behoorlijk zwaar. Je lijf wordt echt compleet op zijn kop gezet door zo’n bevalling. Een keizersnede is namelijk geen meevallertje, niet gemakkelijk of plezierig. Het is hard werken. Het was de pijnlijkste ervaring van mijn leven. En dan moest het herstel nog beginnen. Want je buikspieren doormidden gesneden, de narcose die moet uitwerken en het enorme litteken dat moet herstellen.. Geen pretje. Voorheen deed ik met gemak 10 deadlifts van 75 kilo, kon ik na mijn bevalling en 6 weken rust daarna slechts een paar keer de stang optillen. Proberen te planken voelt nu nog steeds alsof ik alles afscheur onder in m’n buik. Even een rondje rennen gaf me het gevoel alsof ik door m’n heupen zou zakken en meiden die ik voorheen lachend achter me liet in een CrossFit les, gingen me nu met gemak voorbij. En dan nog niet te spreken over al het spierpijn wat ik heb gehad, echt niet ideaal als je thuis ook nog met een baby van 5 kilo de hele dag kan rond zuilen. Frustratie en tranen zijn allemaal de revue gepasseerd maar de aanhouder wint. Nu hoor je veel vrouwen denken en zeggen; ”waarom doe je jezelf dit leed aan, er zijn belangrijkere dingen dan een strak lijf na de zwangerschap” en ”waar haal je de energie vandaan?” Maar al snel wierp het toch zijn vruchten af en merk ik dat het me nu juist weer energie geeft. Elke nacht word mijn kleine man nog zeker twee keer wakker om te willen eten, zijn de dagen gevuld met rennen en vliegen voor mijn kleine maar kan ik dit nu wel veel beter aan.

Erg leuk dat sporten maar de juiste voeding is uiteindelijk toch altijd de ‘’key’’. Omdat ik borstvoeding geef probeer ik zo geleidelijk mogelijk af te vallen waardoor de melkproductie niet in gevaar komt. Te snel vermageren zou namelijk de melkproductie kunnen doen verminderen. Misschien moet ik het niet afvallen noemen maar ben ik bezig mijn lichaam weer te shapen en spieren weer op te bouwen. Ik weeg nu namelijk net zo zwaar als voor mijn bevalling. Alleen nu met een slap buikje ipv strak buikje. Hieruit blijkt maar weer dat de weegschaal niks zeggend is 😉
Lekker en gezond eten is voor mij belangrijk maar soms moeilijk te managen met een baby in huis. Ik probeer daarom als de kleinenman gaat slapen in de avond uren mijn maaltijden voor de volgende dag al voor te bereiden. Zo heb ik namelijk makkelijk en snel altijd eten bij de hand.

  • Deel dit artikel:

Getting back in shape 2

Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik vind nog steeds dat ik een buikje heb. Oké, buikje is een groot woord, laat ik het bollinkje noemen. Mensen zeggen vaak tegen mij: jij mag niet klagen. Zo van: jij ziet er nog goed uit, jij mag niet ontevreden zijn! Terwijl ik, zoals iedere vrouw, gewoon mijn onzekerheden heb. Misschien komt het ook omdat ik voor mijn zwangerschap nauwelijks vet op mijn buik had. En natuurlijk, het is het allemaal waard als ik naar mijn zoon kijk maar ik mis mijn lijf van voor de zwangerschap wel. Ondanks het gezegde ‘9 maanden zwanger, 9 maanden ontzwangeren’ en ik nu 3 maanden verder ben vind ik 9 maanden te lang om weer back in shape te komen. Ik probeer daarom twee keer in de week te sporten/CrossFitten in de sportschool en twee dagen in de week thuis aan de slag te gaan met gewichten. De twee keer dat ik naar de sportschool ga neem ik mijn kleine gewoon met mij mee. Mijn voordeel is dat mijn man werkt in de sportschool/kazerne hier op Aruba en ook een oogje in het zuil kan houden als ik me een uur in het zweet werk. Soms lukt dit ook niet en zet ik de kleine gewoon naast me neer waar ik bezig ben. Zouden meer moeders moeten doen 😉 Ik krijg er eerder respect voor dan dat ik uitgelachen word of men het raar vind dat ik mijn kleine man meeneem.

Klinkt leuk allemaal maar om eerlijk te zijn vond en vind ik het herstellen van mijn lichaam na de zwangerschap die afgesloten werd met een keizersnede echt behoorlijk zwaar. Je lijf wordt echt compleet op zijn kop gezet door zo’n bevalling. Een keizersnede is namelijk geen meevallertje, niet gemakkelijk of plezierig. Het is hard werken. Het was de pijnlijkste ervaring van mijn leven. En dan moest het herstel nog beginnen. Want je buikspieren doormidden gesneden, de narcose die moet uitwerken en het enorme litteken dat moet herstellen.. Geen pretje. Voorheen deed ik met gemak 10 deadlifts van 75 kilo, kon ik na mijn bevalling en 6 weken rust daarna slechts een paar keer de stang optillen. Proberen te planken voelt nu nog steeds alsof ik alles afscheur onder in m’n buik. Even een rondje rennen gaf me het gevoel alsof ik door m’n heupen zou zakken en meiden die ik voorheen lachend achter me liet in een CrossFit les, gingen me nu met gemak voorbij. En dan nog niet te spreken over al het spierpijn wat ik heb gehad, echt niet ideaal als je thuis ook nog met een baby van 5 kilo de hele dag kan rond zuilen. Frustratie en tranen zijn allemaal de revue gepasseerd maar de aanhouder wint. Nu hoor je veel vrouwen denken en zeggen; ”waarom doe je jezelf dit leed aan, er zijn belangrijkere dingen dan een strak lijf na de zwangerschap” en ”waar haal je de energie vandaan?” Maar al snel wierp het toch zijn vruchten af en merk ik dat het me nu juist weer energie geeft. Elke nacht word mijn kleine man nog zeker twee keer wakker om te willen eten, zijn de dagen gevuld met rennen en vliegen voor mijn kleine maar kan ik dit nu wel veel beter aan.

Erg leuk dat sporten maar de juiste voeding is uiteindelijk toch altijd de ‘’key’’. Omdat ik borstvoeding geef probeer ik zo geleidelijk mogelijk af te vallen waardoor de melkproductie niet in gevaar komt. Te snel vermageren zou namelijk de melkproductie kunnen doen verminderen. Misschien moet ik het niet afvallen noemen maar ben ik bezig mijn lichaam weer te shapen en spieren weer op te bouwen. Ik weeg nu namelijk net zo zwaar als voor mijn bevalling. Alleen nu met een slap buikje ipv strak buikje. Hieruit blijkt maar weer dat de weegschaal niks zeggend is 😉
Lekker en gezond eten is voor mij belangrijk maar soms moeilijk te managen met een baby in huis. Ik probeer daarom als de kleinenman gaat slapen in de avond uren mijn maaltijden voor de volgende dag al voor te bereiden. Zo heb ik namelijk makkelijk en snel altijd eten bij de hand.

  • Deel dit artikel:

Getting back in shape 2

Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik vind nog steeds dat ik een buikje heb. Oké, buikje is een groot woord, laat ik het bollinkje noemen. Mensen zeggen vaak tegen mij: jij mag niet klagen. Zo van: jij ziet er nog goed uit, jij mag niet ontevreden zijn! Terwijl ik, zoals iedere vrouw, gewoon mijn onzekerheden heb. Misschien komt het ook omdat ik voor mijn zwangerschap nauwelijks vet op mijn buik had. En natuurlijk, het is het allemaal waard als ik naar mijn zoon kijk maar ik mis mijn lijf van voor de zwangerschap wel. Ondanks het gezegde ‘9 maanden zwanger, 9 maanden ontzwangeren’ en ik nu 3 maanden verder ben vind ik 9 maanden te lang om weer back in shape te komen. Ik probeer daarom twee keer in de week te sporten/CrossFitten in de sportschool en twee dagen in de week thuis aan de slag te gaan met gewichten. De twee keer dat ik naar de sportschool ga neem ik mijn kleine gewoon met mij mee. Mijn voordeel is dat mijn man werkt in de sportschool/kazerne hier op Aruba en ook een oogje in het zuil kan houden als ik me een uur in het zweet werk. Soms lukt dit ook niet en zet ik de kleine gewoon naast me neer waar ik bezig ben. Zouden meer moeders moeten doen 😉 Ik krijg er eerder respect voor dan dat ik uitgelachen word of men het raar vind dat ik mijn kleine man meeneem.

Klinkt leuk allemaal maar om eerlijk te zijn vond en vind ik het herstellen van mijn lichaam na de zwangerschap die afgesloten werd met een keizersnede echt behoorlijk zwaar. Je lijf wordt echt compleet op zijn kop gezet door zo’n bevalling. Een keizersnede is namelijk geen meevallertje, niet gemakkelijk of plezierig. Het is hard werken. Het was de pijnlijkste ervaring van mijn leven. En dan moest het herstel nog beginnen. Want je buikspieren doormidden gesneden, de narcose die moet uitwerken en het enorme litteken dat moet herstellen.. Geen pretje. Voorheen deed ik met gemak 10 deadlifts van 75 kilo, kon ik na mijn bevalling en 6 weken rust daarna slechts een paar keer de stang optillen. Proberen te planken voelt nu nog steeds alsof ik alles afscheur onder in m’n buik. Even een rondje rennen gaf me het gevoel alsof ik door m’n heupen zou zakken en meiden die ik voorheen lachend achter me liet in een CrossFit les, gingen me nu met gemak voorbij. En dan nog niet te spreken over al het spierpijn wat ik heb gehad, echt niet ideaal als je thuis ook nog met een baby van 5 kilo de hele dag kan rond zuilen. Frustratie en tranen zijn allemaal de revue gepasseerd maar de aanhouder wint. Nu hoor je veel vrouwen denken en zeggen; ”waarom doe je jezelf dit leed aan, er zijn belangrijkere dingen dan een strak lijf na de zwangerschap” en ”waar haal je de energie vandaan?” Maar al snel wierp het toch zijn vruchten af en merk ik dat het me nu juist weer energie geeft. Elke nacht word mijn kleine man nog zeker twee keer wakker om te willen eten, zijn de dagen gevuld met rennen en vliegen voor mijn kleine maar kan ik dit nu wel veel beter aan.

Erg leuk dat sporten maar de juiste voeding is uiteindelijk toch altijd de ‘’key’’. Omdat ik borstvoeding geef probeer ik zo geleidelijk mogelijk af te vallen waardoor de melkproductie niet in gevaar komt. Te snel vermageren zou namelijk de melkproductie kunnen doen verminderen. Misschien moet ik het niet afvallen noemen maar ben ik bezig mijn lichaam weer te shapen en spieren weer op te bouwen. Ik weeg nu namelijk net zo zwaar als voor mijn bevalling. Alleen nu met een slap buikje ipv strak buikje. Hieruit blijkt maar weer dat de weegschaal niks zeggend is 😉
Lekker en gezond eten is voor mij belangrijk maar soms moeilijk te managen met een baby in huis. Ik probeer daarom als de kleinenman gaat slapen in de avond uren mijn maaltijden voor de volgende dag al voor te bereiden. Zo heb ik namelijk makkelijk en snel altijd eten bij de hand.

  • Deel dit recept:

Reageer op dit artikel

  Subscribe  
Abonneren op